تاریخ درج خبر : 1399/10/17
تعداد بازدیدها : 2647

فیلترینگ و نحوه رفع آن

 

فیلترینگ چیست؟

فیلترینگ یا فیلتر کردن سایت یا شبکه های اجتماعی عبارت است از سانسور یا محدود کردن دسترسی به محتواهای موجود در اینترنت و وب که مشاهده آن از سئوی مسئولان یک کشور برای کاربر و یا مصالح کشور نامناسب تشخیص داده میشود.

حال این محتوا ممکن است سیاسی، غیر اخلاقی، اجتماعی، بزهکاری، کلاهبرداری، تحریک کننده احساسات و عواطف، تحریک به اغتشاش و آشوب، مذهبی و در برخی کشورها ممکن است شامل بیان حقایق و روشنگری باشد که از سوی حکومت آن کشور فیلتر شده باشد.

کارگروه محتوای مجرمانه به مشخص کردن مصادیق دقیق فیلترینگ و صدور حکم آن میپردازد اما عملیات فیلترکردن اینترنت و یا سایت ها توسط ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی (ISP) انجام میگردد.

چگونه یک سایت فیلتر می شود؟

ابتدا مراحل حقوقی و قانونی فیلترینگ سایت ها توسط کارگروه مربوطه انجام می شود و سپس آدرس سایت در لیست سیاه فیلترینگ قرار می گیرد و در ادامه مراحل سیستمی و فنی آن اجرایی میشود.

هنگامی که کاربر آدرس اینترنتی یک سایت یا شبکه اجتماعی را در مرورگرش وارد می کند، رایانه یا دستگاه مورد استفاده کاربر، درخواستی را ارسال می کند که ابتدا به شرکت خدمات دهنده اینترنت (ISP) و از آنجا به شبکه محلی ارسال می‌شود.

اما قبل از آن که درخواست کاربر اینترنتی از شبکه محلی به سروری که میزبانی از سایت مورد نظر را به عهده دارد ارسال شود، به وسیله سیستم فیلترینگ بررسی می‌شود.

سیستم فیلتر کننده شامل یک بانک اطلاعاتی یا همان لیست سیاه از وب سایت های است که باید فیلتر شوند؛ از طرفی تمام درخواست های اینترنتی که از IP های ایران ارسال میشوند، با این لیست سیاه فیلترینگ چک می شوند.

سایت ها بر چه اساسی در این لیست سیاه فیلترینگ قرار میگیرند؟ باید گفت لیست سیاه فیلترینگ شامل سه قسمت دامنه (Domain Address)، آدرس آ‌ی پی (IP Address) و کلمات کلیدی (Keywords) است و درخواست کاربر در بین این لیست جستجو می شود.

در ادامه اگر هیچ یک از اجزای این لیست سیاه یعنی آدرس‌ سایت فیلتر شده، آی پی فیلتر شده و کلمه کلیدی فیلتر شده در درخواست ارسالی کاربر نباشد، این درخواست به سرور هدف ارسال و در نتیجه سایت برای شما نمایش داده می شود.

چنانچه درخواست ارسالی کاربر در لیست فیلترینگ باشد، از ارسال آن به سرور سایت مورد نظر جلوگیری و به جای آن به سایت «پیوندها» هدایت خواهد شد.

انواع فیلترینگ
1. فیلترینگ ازطریق DNS
سرویس DNS نام هر دامنه (Domain) را به IP آدرس متناظرش ترجمه می‌کند. آدرس سروری که سرویس DNS را ارائه می‌دهد، به طور اتوماتیک و در هنگام برقراری اتصال به اینترنت از طریق ISP در اختیار کامپیوتر شما گذاشته می‌شود. اگر این سرور DNS، سانسور کننده باشد، کلیه درخواست‌ها برای سایت‌های غیرمجاز را بی پاسخ می‌گذارد.

2. فیلترینگ به وسیله پروکسی
در این روش ISP دسترسی مستقیم به اینترنت را محدود کرده و شما را ملزم به استفاده از پروکسی می‌کند. باید در تنظیمات مرورگر، آدرس پروکسی سروری را که ISP داده را وارد کنید. کلیه درخواست‌ها به پروکسی فرستاده می‌شود و در صورت مجاز بودن درخواست، پروکسی آن را از اینترنت گرفته و برایتان ارسال می‌کند.
3. فیلترکردن به کمک مسیریاب ها
در قسمت انتهایی شبکه (Gateway)، مسیریاب طوری تنظیم می‌شود که ترافیک خروجی شبکه را به سمت یک سیستم خاص(!) منحرف کند؛ کلیه درخواست‌ها از این سیستم عبور داده می‌شوند و در صورت وجود سایت‌های غیر مجاز، جریان اطلاعات بلوک می‌شود.
4. فیلترینگ به کمک سانسورافزارها
این نرم‌افزارها بیشتر در منزل (برای کنترل والدین بر فرزندان)، مدارس و دانشگاهها استفاده می‌شوند و در حقیقت نوعی فیلترینگ سفارشی هستند که در کشورهای مثل آمریکا به کار گرفته می شوند. مانند : Net Nanny، Cyber sitter، Cyber portal
5. فیلترینگ به کمک مسدود کردن پورتها
پورتها مانند درهایی هستند که سرور از طریق آنها سرویس هایش را ارائه میدهد. اگر پورتی بلوک شود، تمام سرویس‌هایی که از طریق آن پورت ارائه می‌گردد، غیر قابل دسترس می‌باشد. بیشتر پورتهای ۸۰، ۳۱۲۸، ۸۰۸۰ مسدود می‌شوند، زیرا پورت‌های متداول برای پروکسیها هستند.
7. لیست سیاه و لیست سفید
لیست سیاه: شامل آدرس مجموعه سایت‌هایی است که دسترسی به آن‌ها مجاز نمی‌باشد. گاهی هم از کلمات کلیدی استفاده می‌شود به طوری که اگر در سایت مورد درخواست این کلمات وجود داشته باشد، بلوک می‌شود.
لیست سفید: شامل آدرس مجموعه سایت‌هایی است که دسترسی به آنها مجاز می‌باشد. در سازمان‌هایی استفاده می‌شود که می‌خواهند کارمندانشان فقط به تعداد معدودی سایت دسترسی داشته باشند.

8. فیلترینگ معکوس

موارد ذکر شده، فیلترینگ از مبداء بود که بنا به سیاست های داخلی کشورِ کاربر و از سوی آن اعمال میشد. اما نوع دیگری از فیلتر سایت و اینترنت به نام فیلترینگ در مقصد نیز وجود دارد که از آن در کشورمان اغلب با عبارت تحریم یاد میشود چرا که بخش عمده یا تمام آن به واسطه اعمال تحریم های آمریکا و یا تحریم های بین المللی علیه ایران اعمال میشود.

نحوه فیلترینگ معکوس به این صورت است که پس از ارسال درخواستِ کاربر و رسیدن آن به مقصد، عملیات بلاک کردن انجام می شود. به بیان دیگر، سرور شرکت ارائه دهنده خدمات وب یا همان سرور میزبانی کننده از وب سایت، قبل از آنکه سرویسی ارائه کند، ابتدا IP کاربر یا همان بازدیدکننده سایت را بررسی می‌کند و در صورتی که آی پی متعلق به یک کشور خاص مانند ایران باشد، از ارائه سرویس و نمایش سایت به این کاربر جلوگیری می کند.

راه حل این باز کردن این سایت ها و یا سایت های خارجی که توسط دولت ها فیلتر میشود، استفاده از پروکسی، VPN و فیلترشکن هست که این روزها گردش مالی بزرگی در ایران برای خود ایجاد کرده است.


منبع : مرکز طراحی وب زئوس
تاریخ درج : 

تعداد بازدیدها : 2647
 
برچسب ها

اخبار مرتبط